Zuster van Egmond

Zuster van Egmond is 92 jaar en kan nog veel. Geluk is voor Mevrouw het gewone alledaagse leven. Ze is blij dat ze nog zoveel kan op haar leeftijd. Ze kan bijvoorbeeld nog auto rijden en daar doet ze veel mensen een groot plezier mee.

In haar jongere jaren is Zuster van Egmond  naar Indonesië geweest op missie. Ze vertelde vol enthousiasme over de eerste aardbeving die ze heeft meegemaakt. Alle blikjes trilden, de melk lag naast de pan en het was helemaal geweldig dat de doos met de batterijen precies op de kastdeur is blijven staan. Gelukkig heeft Zuster Egmond nooit een erge aardbeving meegemaakt.

Op een dag stonden de lokale bewoners aan haar deur. Zuster zuster kom snel, de baby komt er aan. Zuster van Egmond pakte haar spullen en volgde de mensen en arriveerde al snel bij de zwangere vrouw. De vrouw zat aan de kant van de weg en stond op het punt om te bevallen. Ondertussen was de verpleegster ook aangekomen en ze stuurde Zuster Egmond naar het ziekenhuis om een brancard te halen. Toen Zuster Egmond eenmaal bij het ziekhuis aan kwam kon ze er niet in, alles was op slot.

Zuster Egmond is teruggegaan naar de hoogzwangere vrouw en de verpleegster om te vertellen dat ze niet in het ziekenhuis kan. Waarop de verpleegster zegt ‘ik ga zelf wel even’. Zuster van Egmond vraagt de verpleegster om het niet te doen, want de baby komt eraan en ik weet niet wat ik moet doen. Volgens de verpleegster duurt het nog wel even en ze vertrekt naar het ziekenhuis.

De verpleegster had het echter mis, het kindje kwam wel. Mevrouw van Egmond had gehoord dat je het kindje moest op tillen aan de beentjes zodat het ging huilen en warempel het kindje ging huilen. Even later kwam de verpleegster terug samen een tweede verpleger, een mand en een brancard. “Ik ben blij dat ik al deze mooie dingen mee heb mogen maken”.

Zuster de Groot

Op uitnodiging van Stichting LuciVer heeft Zuster Tiny de Groot deelgenomen aan een heerlijk diner. Alleen de uitnodiging voor het diner was al een verrassing op zich. Maar het diner is niet de enige verrassing voor mevrouw. Zuster Anne-Marie Jorna heeft Zuster Tiny namelijk opgegeven voor een portie Geluk.

Volgens Zuster Anne-Marie is Zuster Tiny altijd zo tevreden en kan ze zo blij glimlachen. Haar mooie blije glimlach is dan ook zeker te zien in de video. Het maakt haar erg gelukkig dat ze altijd anderen heeft kunnen helpen. Zuster Tiny doet ook nog steeds veel vrijwilligerswerk.

Zuster Tiny zorgt heel haar leven al voor anderen. Ze heeft bij diverse kloosters de maaltijden verzorgt. Eerst in Amsterdam, vervolgens in Rotterdam, Bennebroek, Nisse en uiteindelijk naar La Verne. Zuster Tiny woont nu al 12 jaar in huize Portiuncula.  

Categories: Portie Geluk